Önce sessizlik.
Sakin ve güvenilir bir hayatın göstergesi.
Rahat batar.
O yüzden büyümek lazım.
Günler bir iki üç.
Gelir hep ertesi.
Ama değişim,
Olağandır.
Yeni birisi gelir.
Yaşı da hayatı da denk.
Fark edilmeyecek derecede sendir.
Basar gidersin kaybetmemeye.
Değişim, sende.
Yeni birisi de gider.
Untulursunuz sende.
Bir yeni daha.
Bu sefer farklı.
Bu sefer senden de farklı.
Bu yeni yabancı için
Bir ağlayınca içinden,
ikinci olmasın diye vazgeçersin kendinden.
Sarılıp onun olmak için,
Bir oyun, bir mizahsen...
Aynı yeniyi seversin.
Ayni sen yoksundur artık.
Kaybetmek bile mühim değil sadece...
Sadece aşk...
O ve sen gözlerinde
Gözlerinde parıldar ışıltınız.
Onun gözlerinde ise sen
Ama sen de anlıksındır.
Bilmezsin.
Sonra...
Sonra ses...
Ne sakinlik kalmış eski ömründen,
Ne de güvenilir bir tek kişi.
Arda kalanlar arasından seçtiklerine
Bir dersin evet,
Bir dersin hayır.
Ve dostlar doğar bu güvensizlikten.
Eski sene bağlı.
Sonrası yorar insanı.
Yeni bir sen yok çünkü,
Yeni sen, kullanıldı.
Kaçıp gitmek için değişim şart.
Bir alev yakacaksa bu gezegeni,
patlama şart.
Bir kızın içinde,
küçük bir patlama oldu o gece.
Oyundan sıkıldı, ağladı.
Ağlamamalıydı.
Karar verdi alevlere,
yaktı tüm gezegenleri.
Değişti.
Şimdi...
Şimdi o kaçarken her şeyden
yaktı alevler benliğini.
Vurulmamak için ateş edenler
Hep sağlı sollu kaçamaklar yaptı.
Yeniler onu tatmin etmiyordu.
Yenilerin içinde bi eski arıyordu.
Bir aradı, iki aradı...
Bulamayacağını anlayınca,
Bir yağmur yağdı.
Söndü alevler.
Küllerin arasında gördüğü
Eski bir genç kızdı
Her şeyden memnun olamayıp
Her şeyi kaybeden.
Eski ve yeni...
