Sorum ve Çözünüm

I.

Bilirim dertlerin benle alakası yok
Dertlerin dertleri ÂN ile
Bilirim, tutsaklığımızın ân ile alakası yok
Özgürüz hepimiz 
      Özgürüz içimizde...

Kolay değil terketmek ânı
Dört tarafın bu kadar sorumlulukken
Değiştirmeli
      ya ânı, ya yaradanı
Dert daha küçücük
      değersiz bir mide bulantısıyken

II.

Ben, benim işte!
Bir tek ben!
Dünüm de
      bugünüm de
            yarınım da ben!
Dünü de değiştiremem
      bugünü de değiştiremem
             yarını da değiştiremem!
Bilirim bütün yollar kendimden
Bu yüzdendir çabam
      bu yüzdendir mücadelem
Hem geçmişim
      hem de geleceğimden
Kazanan da kaybeden de
Bir tek ben...

İşte

Sorsam,
      bir cevabı vardı belki de
Belki de yoktu
Ne fark ederdi ki,
Soruyordum ben işte...

Öpsem,
      tokatlardı belki beni önce
Yok yok, önce tokatlamazdı
Ne fark ederdi ki
Öpüyordum ben işte...

Sevsem,
      severdi belki beni yine
Sanki sevmeyecekmiş gibi hiçkimseyi...
Ne fark ederdi ki,
Seviyordum ben işte...

Yatağım

Yatağım,
      canım,
            birtanem!
Kimse ile paylaşamam seni
      döner döner dururum üstünde
Yorganla bir olur,
      ısıtırım seni sevgimle
Ne zaman biri girse aramıza
      asılır suratım, kıskanırım
Yatağım,
      canım,
            birtanem!
Gerçek aşkım,
      yalnızlığım.

Bu Dünya Fani Olsun

Bu dünya fani olsun
      ama sadece yıllarla değil
            duygularla da.
Mesela eski sevenler hiç aldatmasınlar
Gecenin bir yarısı ağlamasın aşıklar
Ufak kıvılcımlara yenik düşmesin isimlerimiz
Sevdalar sonsuzluğa uzansın,
      tutulsunlar aya ve güneşe.

Bu dünya fani olsun
Ama yeni doğmuş bebekler hıç büyümesinler.
Büyüyüp de evlenmesinler.
Bebeklerin bebekleri güzeldir gerçi
Yine de büyümesinler
Babalarının gözlerine bakıp,
                  hoşçakal, demesinler.

Bu dünya fani olsun
Ama kimse kimseyi sorgulamasın
Kimse de sorgulatmasın kendini.
Ne kazanan konuşsun, ne kaybeden
Bilsinler de ikisi de bir
Sonuçta yaşadığımız bu medcezir
Başarılı bir cehennemden
Tertemiz bir cennet kadar yakın bizlere...

Süleyman'la Taksimde

Taksimde bir gece yarısı
Çakırkeyifiz dostum Süleyman'la.
Bar sandalyesine oturmuş,
      konuşuyoruz içimizdeki heyecanla.
Sağ diyor Süleyman,
      Allah var diyor.
            Korkmalı insan
Ulan Süleyman,
      korkarak mı adam olacak bu millet?
Korkarak mı satacak elindeki hayallerini bir hiç uğruna?
Süleyman kimseden korkmaz be oğlum bunlarSen gel yine beni dinle de, sigaranı sar...

Taksimde bir gece yarısı,
       bar sandalyelerinden rahatsız olur popom
             kalkar dolaşırım etrafta.
Barmenle sohbet eden bir bayan
Kırmızı çantası
      dar siyah elbisesi
            ve göbek deliğine kadar dekoltesi...
Gidip bir içki ısmarlamalı şımartmalı bu kadını
Süleymana ayıp olur, belki haklıdır,
Allah hakikaten vardır
      ve hakikaten bazılarını özenerek yaratmıştır.

Taksimde bir gece yarısı,
      arkamızda bir barın kapısı...
Ne güzel sohbet ediyorduk Süleymanla,
Bitti sohbetimiz, gözümde de bir yumruk ağrısı
Iyileşirim bir iki güne geçer ama
Aklımda çıkmaz artık bar sahibinin karısı...

Bile Bile

Dans ederler etrafında.
Martıları dinlersin.
Mutlu, huzurlu...

Bazen hissetsen de lütfen diyemezsin.

Esasında bilmiyorum nasıl açıklayacağım.
Esasında onlar etrafımda.
Zebaniler,
      iblisler,
            yaşamış tüm caniler!
Hepsi soracaklar niye diye
Niye sözünü tutamadın, niye?!
Neden şimdi mutlu etmiyorsun,
      neden yanında değilsin, bile bile?