Erkek ile Kadının Oyunu

Tanrı ol dedi

Ve oldu Adem

Elinde çiçeklerle

Bekledi Havva’yı

Havva,

Tanrıya rağmen uyandı

Ölümlerden kaçtı

Bir melek oldu

Dünya’ya vardı

Etrafına baktı

Şöylece bir güldü

Yüzündeki tebessümü

İlk kez Adem gördü

Yüzyıllarca sürecek aşk

Bir ilhama dönüştü

Alev alevken dünya

Soğuyup büzüldü

Onlar için canlandı

Yeşillere büründü

Zebanili cehennemden

İki oda bir cennete dönüştü

Yeşillerin içinden

Kırmızı bir elmanın altında

Onlar için

Yasak duvar örüldü

Yaradan dediki Adem’e

Kavuşacaksın sevdiğine

Uyarsan söylediklerime

Adem güvendi yaratana

Durdu olduğu yerde

Ama Havva acıktı

Tanrı onlara her şeyi vermişti

O yine de elmayı istedi

Adem bunu duyunca

Gururuna yenildi

Sevdiğini reddetti

Adem Havva ile evliydi ama

Hava için Adem’ler seyreldi

Ve Juliet için ölen Romeo’nun,

Dağları delen Kerem’in babası

Korktu eşini kaybetmekten

Sindiremedi basitleşmeyi

Kudurdu kibirinden

Cennet Meleksiz olmaz dedi

Kopardı elmayı dalından

Sevdiğine yedirdi

Yaradan ihaneti görünce

Hiddetinden delirdi

Sanır mısınız ceza ikisineydi

Adem aşkı uğruna

Gerçekleri sindirdi

Yaradana tek suçlu

Kendini gösterdi

Yaradan olanları anladı

Ademi cezalandırmalıydı

Onlardan gizli oğullarına

Gerçekleri fısıldadı

Aşk dedi

Sizin tek zayıf noktanız olacak

Ve ayağınızdaki yılan

Havva’ların karşısında

Sizi kalbinden sokacak

Yüzyıllarca sürecek oyunun

Ateşi erken söndü

Gerçekleri bir tek

Ağaçtaki elmayla
Topraktaki yılan gördü