Döngü

Sevgilim,
Seni her gördüğümde
İçimden bir ses
      -Hem de en yumuşağı-
Sarıl kollarına,
Hisset sıcaklığını diyor.
Biliyorum.
Geçmiş,
Ruhumuzdan arınmış olsa,
Ve senle ben
Hatırlamasak gözyaşlarımızı severken
Belki de,
Biraz sonra eriyeceğiz
Bu yorgun kaldırım taşında.
Ama;
Sen,
Aşkın güneşinde
Oradan oraya atlayan
      Su.
Ben
Her sonbaharda seni bekleyen
      Toprak.
Yazlarım kurak senden uzakta
Ve kışlarım,
Senin fırtınalarına örtülü.
Bir döngüye kurban gitmiş aşkımız
Asla kavuşamayacağız,
      ,Belkide,
Ama yolumuzu gözleyerek
Kimi fidanlara hayat
Kimi dünyalara yağmur olacağız.