17 Mayıs Sabahı

"internetime dokunma!"

17 Mayıs sabahı
Benim kapımı çaldılar
İçeride uzunca görmediğim ailem
Doğduğum,
      yaşadığım,
            sevdiğim...
Ben,
bir resimmişim eskiden
Ve bir korku geçmişten
17 Mayıs sabahı
Sözlerimi çaldım kendimden.

Sözlerimi söyleyemezsin,
Sözler benim!
Olmuş ve olacak,
Her şey benim!
Hiç susmayacakmış gibi konuşmak!
Ve tüm konuşanlarla beraber
Sessizliğe kapılmak...

Orası,
Öyle bir yerdir ki
Bir öğleden sonra vardiyasında
Sonsuz renklerin kavurduğu
Sessiz bir dünya
Yüzünü iblislere çevirmiş
      bir araf.
Bu dünyada sen
      ve ben,
Ve diğer tüm konuşanlar,
Ailelerimizi düşünerek
Sözlerin sessizliğinde
Aydınlığın karanlığını yaşıyoruz.