"Bir soru işareti ile kendini ortaya koyanlar,
başka karanlıklarda nasıl aydınlanacaklar?"
Bir tebessümün ardındaki çığlık.
Zevk dolu geceler
Karanlık...
Aşk yok,
o yok,
sen yoksun.
Hüzünlü bir Mayıs bugün
Bitmişlere değil de
Geleceklere ağlıyorsun...
Unutmamak elde değil
O an,
Hayat,
Hayat,
O an...
Ter damlaları akar damarlardan
Yanaklar kızarmış.
Bir tebessümün ardındaki çığlık
Ruhlar aleminde her şey
Aydınlık...
Hüzünlü bir Mayıs bugün
Martılar şarkı söyler
Martıları dinle!
Bir tebessümün ardındaki cığlık
Ve cığlıklarla gelen
göz yaşları..
Yağmurlu bir günde deniz gibi.
Kendine kendini katıyorlar...
Ve o deniz,
Gökyüzü ile toprağı arasına almış
Gülümsüyor
Sonbaharda,
İlkbaharda,
Ve yazın.
Ama kışın o,
Gebe bir annenin rahmini aydınlatan
İlk ışık gibidir.
Sıcak,
hayata gebe
Can yakan
ama sade...
Normal gibi yani.
Hayat gibi...
cok guzel yazmissin nerden esinlendin, okurken yuzumde bir tebessum belirdi.
YanıtlaSilTeşekkür ederim. Hayat genel olarak bazen tokatlıyor bizi :) Umarım diğer yazdıklarımı da beğenirsiniz.
YanıtlaSilbu en güzeli bence. "Ruhlar aleminde her şey aydınlık" dizeleri olmamış ama. Sanki karanlık diyecekmişsin gibi geliyor ama "aydınlık" orda ses olarak mı desem, bilmiyorum yani doğru gelmedi.. O iki dizeyi değiştir bence. Ama haricinde çok güzel. Duvar'ın son sayısından beğenmiştim zaten.
YanıtlaSil