Biz beş kardeştik en başında
En küçüğümüzü daha ana rahminde kaybettik
Sonraki ağlayamadı diye bir türlü
Sessiz sessiz küvesinde öldü
Kalan üçümüz de bunun acısıyla
Ağlaya ağlaya başladık hayata
Selim Metin ve Ben,
Yaşayacağız diye söz verdik birbirimize
Derken sabah ağardı
Ve metin aşık oldu
Genç ve heycanlıydı.
Başkası ile yaşamak uğruna
Başladı tekrar ağlamaya
Ve durduramayınca bu sefer ağlamayı
21'inde kendini boğaza attı
Şimdi görünmese de boğazda, morgda ya da mezarında
21 senelik anılarda yaşar.
Selim her hafta gitti Metin'in mezarına.
Arkasından gitmeli miyim diye düşündü hep
Ama o cesareti bulamadı kendinde
Vazgeçti düşüncesinden sarıldı hayatına
İki çocuk babası Selim 35'inde
İşte bu düşünce ile yattı yatağına
Fakat ne yazıkki kalkamadı sabaha
Adına beyin kanaması dediler de alındım
Keza aklından başkası kalmamıştı adamda...
Bugün ben,
Beyin mi, kalp mi yoksa kader mi bilmem
Ama olmayacağını bile bile
Hep ilk kardeşime özenirim
Bu yüzdendir belki de
Asla rüya görmemem.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder